Κάτω τα χέρια από το ΚΕΘΕΑ

Τα ναρκωτικά είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα το οποίο αγγίζει έμμεσα ή άμεσα όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Αντίστοιχα τα εκάστοτε προγράμματα πρόληψης και θεραπείας των εξαρτήσεων αφορούν όλη την κοινωνία, απευθύνονται σε αυτήν και βέβαια χρειάζεται να είναι σχεδιασμένα βάσει των αναγκών της αλλά και να στηρίζονται σε επιστημονική γνώση και εμπειρία. Έτσι στην Ελλάδα και μετά από αγώνες πολλών ετών θεσμικών και κοινωνικών φορέων αλλά και απλών πολιτών των προηγούμενων δεκαετιών, υπάρχουν για παράδειγμα τα κέντρα πρόληψης των εξαρτησιογόνων ουσιών τα οποία απευθύνονται σε νέες και νέους, στα σχολεία και συνολικά στην κοινότητα με κύριο στόχο την πρόληψη της εξάρτησης.

 

-γράφει η Τελώνη Δήμητρα-Δώρα*

 

ΚΕΘΕΑ

Αντίστοιχα, για τα εξαρτημένα άτομα, τις οικογένειες τους και τα σημαντικά άλλα πρόσωπα που τα στηρίζουν υπάρχουν πετυχημένα θεραπευτικά προγράμματα για τις εξαρτήσεις όπως είναι για παράδειγμα το «18 Άνω», το ΚΕΘΕΑ και ο ΟΚΑΝΑ. Όσες και όσοι έχουμε εργαστεί στον χώρο των εξαρτήσεων γνωρίζουμε πως χρειαζόμαστε πολλά και διαφορετικά μοντέλα θεραπείας της εξάρτησης ακριβώς επειδή δεν ταιριάζουν όλα τα μοντέλα θεραπείας σε όλα τα άτομα. Ιδιαίτερα δε,  την εποχή της πανδημίας και του εγκλεισμού εκτός της αύξησης προβλημάτων ψυχικής υγείας και της χρήσης αντικαταθλιπτικώνπαρατηρείται και μεγάλη αύξηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2020 όπως αναφέρεται και στην Ευρωπαϊκή Έκθεσηαπό το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών  «Οι μεταβαλλόμενες συνθήκες λόγω COVID-19 και η ακμάζουσα αγορά ναρκωτικών δημιουργούν νέες απειλές για την υγεία και την ασφάλεια στην Ευρώπη» [1]

Από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήδη από το 2019 προσπαθεί να συρρικνώσει και να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ. Αρχικά κατήργησε το 2019 το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ, εισήγαγε ένα γραφειοκρατικό μη λειτουργικό μοντέλο αγνοώντας την επιτυχημένη του πορεία. Σήμεραόπως αναφέρει και ο Σύλλογος Εργαζομένων του ΚΕΘΕΑ  στην ιστοσελίδα του[2] η κυβέρνηση «μετατρέπει το ΚΕΘΕΑ σε γραφειοκρατικό μόρφωμα» και συγκεκριμένα

  • «Συρρικνώνει θεραπευτικά και επιστημονικά το ΚΕΘΕΑ, μειώνοντας κατά το ένα τρίτο τις μονάδες πρώτης γραμμής μέσω συγχωνεύσεων ενώ ενισχύει τη γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, διογκώνοντας τις κεντρικές και διοικητικές του υπηρεσίες.
  • Εξαφανίζει τις Θεραπευτικές Κοινότητες…
  • Δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση ή τεκμηρίωση για τη σκοπιμότητα, τα κριτήρια και τη στόχευση των αλλαγών και πώς αυτές υπηρετούν τη Δημόσια Υγεία.
  • Μετατρέπει το  ΔΣ του ΚΕΘΕΑ από άμισθο σε έμμισθο, σφραγίζοντας τη μετάβαση από ένα αιρετό συμβούλιο εθελοντών σε ένα κομματικά ελεγχόμενο συμβούλιο»

Τι συμβαίνει λοιπόν την εποχή της πανδημίας όταν η κοινωνία υποφέρει; Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα για όλη την προηγούμενη περίοδοκατά την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει την κοινωνία ότι τα Δημόσια Πανεπιστήμια είναι χώροι ανομίας και διακίνησης ναρκωτικών. Εκτός του γεγονότος ότι σε μια περίοδο πανδημίας αναμένει κανείς από μια κυβέρνηση να στηρίζει αντί να συκοφαντεί τα Δημόσια Πανεπιστήμια της χώρας που κυβερνά, θα περίμενε επίσης κανείς πως αν όντως η κυβέρνηση ανησυχεί για εκείνες τις περιπτώσεις που εμφανίζεται αύξηση χρήσης ναρκωτικών από τις νέες και τους νέους στην Ελλάδα να έχει μία άλλη πολιτική αντί της αστυνομίας ως «λύση» για κοινωνικά προβλήματα. Να αυξήσει δηλαδή αντί να συρρικνώνει τα δωρεάν προγράμματα πρόληψης και θεραπείας των εξαρτήσεων μέσα στην κοινωνία, σε κάθε κοινότητα. Όπως αντίστοιχα, αν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την αύξηση της χρήσης αντικαταθλιπτικών και προβλημάτων ψυχικής υγείας μπορεί να ενισχύσει τις Δημόσιες Δωρεάν Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στις οποίες να έχουν πρόσβαση όλες και όλοι. Όπως αντίστοιχα μπορεί να ενισχύσει το Δημόσιο Σύστημα Υγείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας…

Αυτή τη χρονική στιγμή λοιπόν της αύξησης της χρήσης ναρκωτικών και εν μέσω πανδημίας, η πολιτική επιλογή συρρίκνωσης του ΚΕΘΕΑεκτός ότι αγνοεί την άποψη των επιστημόνων,αδιαφορεί για τις ανάγκες και τα προβλήματα του πληθυσμούκαι είναι μια καταστροφική πολιτική επιλογή για την κοινωνία και τα ευάλωτα μέρη της.

Το ΚΕΘΕΑ είναι ένας από τους πιο πετυχημένους οργανισμούς που έχουμε στην Ελλάδα στην αντιμετώπιση των ναρκωτικών εισάγοντας το μοντέλο των «θεραπευτικών κοινοτήτων» ήδη από την δεκαετία του 1980 μεπλέον πολλαπλά και πολυεπίπεδαπρογράμματα θεραπείας. Όταν υπάρχει κάτι επιτυχημένο δεν το διαλύεις το ενισχύεις.

Τώρα ο λόγος είναι στην κοινωνία σε όλες και όλους μας με το να μην επιτρέψουμε την διάλυση του ΚΕΘΕΑ.

Είμαστε όλες και όλοι ΚΕΘΕΑ.

_

[1]https://www.emcdda.europa.eu/system/files/attachments/13242/HighlightsEDR2020_EL_Final_web.pdf

[2]https://tinyurl.com/3yfwd7cu

*Η Τελώνη Δήμητρα-Δώρα είναι επίκουρη καθηγήτρια, ΠΑΔΑ και έχει αρθρογραφήσει ξανά για το ΚΕΘΕΑ. 

Αναδημοσίευση από το The Press Project. 

Δικτυο ΔΡάσης

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.